Afgelopen november verliep mijn blog Studerend Stofzuigen (welke hier gewoon nog terug te vinden is.) Dit wist ik begin oktober al, dus vanaf toen ben ik al gaan brainstormen over een nieuwe blognaam. Er kwam niks denderends uit en het brainstormen heeft een tijdje op een laag pitje gestaan.
Maar toen was het ineens halverwege november en bestond Studerend Stofzuigen officieel niet meer. En als dingen niet meer kunnen of mogen, heb je er het meeste behoefte aan. Dat is met alles zo. Zo ontbijt je nooit, maar als je ‘s ochtends nuchter moet blijven om bloed te prikken heb je ineens zin om een pizza en acht kroketten naar binnen te werken. In de periode zonder blog had ik dan ook de meeste inspiratie voor verhalen en hoe ik m’n blog in kon delen of opleuken. En ik heb niets van ideeën ergens opgeschreven of onthouden, superhandig.

Ik had de deadline voor een nieuwe blog voor mezelf op 1 januari gezet. Dan moest ik een nieuwe naam verzonnen hebben, desnoods met hulp van anderen. In december plaatste ik een oproep op Facebook met de vraag wie er een leuke naam wilde verzinnen. De buurvrouw, Marlies, kwam met Ditjes en Katjes. Ik was laaiend enthousiast. Heb nog even getwijfeld en bedacht of ik zelf niks anders kon verzinnen, maar beter dan Ditjes en Katjes werd het niet. En zo geschiedde.

Mijn handige vader heeft zelf een server waar hij websites op draait dus ik hoefde alleen de domeinnaam te verzinnen en de rest werd geregeld. Gisterenavond ben ik bij hem langs geweest en zijn we twee uur bezig geweest om de blog op te starten en kleine aanpassingen te doen. Ik heb weer veel geleerd en heb zelfs m’n vader een paar dingen kunnen leren. Dankzij die inspannende twee uur (omdat ik m’n bril vergeten was én omdat het heul veul informatie in een keer was) ziet de blog eruit zoals hij er nu uitziet.

En ja, het is allemaal nog een beetje leeg, maar ik wilde gewoon even iets typen. Dan ga ik nu snel weer verder met de blog mooier, leuker, interessanter en gezelliger te maken.