Sinds ik zichtbaar ben afgevallen met behulp van Personal Body Plan, krijg ik steeds vaker de vraag hoe dat in zijn werk gaat. Ik vertel daar graag over en probeer graag mensen te motiveren om ook zoiets te gaan doen, al is het alleen maar om beter in je vel te zitten. Dan lijkt het misschien een beetje alsof ik aandelen heb in dat bedrijf, maar dat is allesbehalve waar. Ik pomp maandelijks veel van mijn zuurverdiende centjes in het bedrijf dat Personal Body Plan heet, maar daar krijg ik dan ook heel veel voor terug.
Als mensen mij vragen hoe het kan dat ik wat vetkwabben verloren ben, vertel ik ze graag waar ik mee bezig ben. Ik leg dingen uit over voeding en de gedragslessen die je elke dag krijgt en ben daar ook altijd vrij enthousiast over, omdat het mij zo heeft geholpen. De persoon met wie ik praat is dan vaak ook nog enthousiast, totdat het over het sporten gaat. ‘Maar hoe vaak ga je dan naar de sportschool?’, is een vraag die altijd gesteld wordt. Als ik dan zeg dat ik vier keer per week naar de sportschool ga, zie ik het gezicht van mijn gesprekspartner vaak wit wegtrekken en zitten ze zich zichtbaar te bedenken waar ze in godsnaam de tijd vandaan gaan halen. ‘Ik weet niet of ik dat red, hoor’, krijg ik dan vaak als antwoord terug, gevolgd door een hele opsomming aan smoesjes. Werk en school zijn vaak de dingen die het eerst genoemd worden. Ikzelf werk in de zomer zo’n 50 uur per week, en toch stond ik vier dagen per week een uur te zwoegen in de sportschool. Daar had ik lang niet altijd zin in, maar ik had een doel voor ogen wat ik wilde bereiken en sporten is daar een deel van.
Het allerleukste smoesje vind ik dat ‘het niet het juiste moment is om te beginnen’. Heerlijk, vind ik dat. Want dan bedenk ik me, is het ooit ergens wel het juiste moment voor? Is het ooit het juiste moment om je verkering uit te maken, dat moeilijke gesprek met je werkgever te voeren, je eerste jointje te roken of zelfs om ontmaagd te worden? Zulke dingen laat je gebeuren als je er klaar voor bent, en niet omdat het het juiste moment is. Dat zijn twee heel verschillende dingen.
Zeggen dat je bijna op vakantie gaat, je binnenkort jarig bent of dat de kerst er bijna aankomt zijn geen excuses om niet te beginnen met het werken aan en verbeteren van jezelf. Juist als je dan begint, leer je meteen met die moeilijke momenten om te gaan, om er vervolgens achter te komen dat die moment makkelijker zijn dan je denkt.
Ikzelf had ook bedacht dat ik me na de zomer ging aanmelden bij Personal Body Plan, omdat in mijn ogen het juiste moment was om te beginnen. Ze zeggen niet voor niets summer bodies are made in winter. Ik ben er nu achter dat dat de grootste onzin is die er is. De reden dat ik in april begon en niet in september zoals ik in gedachten had, was omdat ik het zat was om niet lekker in mijn vel te zitten en foto’s van mezelf te zien waar ik steeds vadsiger op leek te worden. Ik heb toen in maart de knoop doorgehakt door me aan te melden en dat is de beste investering geweest die ik ooit in mezelf heb gedaan.
Als laatste is een afwachtende houding niet goed. Dingen komen niet zomaar aanwaaien. Die droombaan die je wilt? Als je er niets voor doet, is er niemand die jou op je schouder tikt met de vraag of je je droomfunctie wil vervullen. Daar moet je hard voor werken, je begint onderop en werkt jezelf omhoog. Ik heb zelf ook altijd een afwachtende houding gehad en wachtte altijd tot iemand me op mijn schouder tikte met de vraag of ik misschien een beroemd muzikant wilde worden. Je snapt dat ik dat af heb moeten wijzen, omdat ik veel te druk ben met mijn droombaan als kok en het leven als muzikant moeilijk te combineren is met mijn gezin.
Al met al is dit onbedoeld een blogpost met weer veel te veel ik-wil-mensen-motiveren-tekst geworden, maar het zij zo. Het is gewoon zo dat investeren in jezelf, op welk gebied dan ook, veel geduld en tijd kost. Kostbare tijd die je misschien veel liever steekt in het spelen van Candy Crush, maar dat weerhoudt je er alleen maar van om je doelen te bereiken. Tenzij het je doel is om Candy Crush pro te worden. Dan heb ik niks gezegd.