Ger woont sinds 15 november 2013 bij ons.

Toen Milan en ik nog in Leeuwarden woonden hadden we het er altijd al over dat we graag een huisdier wilden. Een hond ging niet omdat we zo veel van huis waren, maar een kat mocht geen probleem zijn. Toen er bij iemand op Facebook stond dat haar vriendin haar kat weg moest doen, reageerde ik daar zonder enkel overleg met Milan op. Eenmaal thuis vertelde ik Milan over mijn impulsieve actie en hij vond het eigenlijk wel een goed plan. En zo kwam Ger in ons leven. Officieel hebben we hem Gerrit genoemd, maar hij is veel te knap voor een Gerrit dus we noemen hem nu eigenlijk alleen nog maar Ger.

Wij mochten helemaal geen huisdieren houden in het huis waar we toen woonden, maar de buurvrouw met wie we het binnenhofje deelden had ook een kat en daar werd nooit moeilijk over gedaan.

Omdat wij in Leeuwarden woonden vanwege onze studie, waren we de weekenden vaak weer bij onze ouders thuis. Ger bleef dan alleen thuis met een bak voer en drinkwater. Ik vond het verschrikkelijk om hem elke keer achter te moeten laten. In de kerstvakantie namen we Ger mee naar mijn vader. Het nadeel is dat mijn vader nog drie andere katten heeft en Ger niet altijd geaccepteerd werd.

Na de vakantie reden Ger en ik in mijn Matiz weer terug naar Leeuwarden. Op die dag was het erg glad op de snelweg, vloog ik uit de bocht en knalde tegen de vangrail. Mijn auto werd even later total loss verklaard. Ger zat in z’n reismandje op de passagiersstoel naast mij. Eenmaal thuis was ik erg van slag en ik merkte aan Ger dat ook hij het niet helemaal tof vond wat er gebeurd was.

Nog een tijdje later verhuisden we van Leeuwarden naar Zeewolde. Omdat we toen tijdelijk geen huis hadden, heeft Ger negen dagen bij m’n moeder gewoond. Na die periode van de kerstvakantie en de verhuizing, moest Ger alsnog vier weken binnen blijven om te wennen aan het nieuwe huis en de nieuwe omgeving.

Na al dit gedoe, kunnen we nu wel stellen dat Ger het beter heeft dan ooit. We hebben een tuin waar Ger heerlijk naar buiten kan. De achterbuurman heeft een moestuintje, en Ger doet daar heerlijk zijn behoefte tussen de jonge bladsla en de radijsjes. Ger is geen schootkat, maar heeft af en toe wel de behoefte aan een aai over de bol en daar komt hij vaak genoeg om vragen.

Wij hebben verschillende benamingen voor onze Gerrie.

LuciGer voor als hij weer eens demonisch tegen de andere katten doet. Net zoals de Germinator. TijGer als Ger van buiten naar binnen komt lopen en dan zo stoer schudt met z’n kontje. Maar Ger is vooral een chiller.