Op Spotify kun je artiesten die je leuk vindt volgen. Als deze artiesten dan een nieuw nummer of nieuw album hebben en deze staat op Spotify, krijg je daar een mailtje van. Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje dat er een nieuw nummer van Patrick Watson online stond. Huh, wie? Ik hoorde óóit bij toeval ooit een liedje van Patrick Watson en was meteen verkocht omdat het mooi, vaag en melancholisch tegelijk is. Ik hou van vage, dromerige muziek en dat is precies wat Patrick Watson maakt.
Ik luisterde het nieuwe nummer en besloot dan ook maar meteen álle nummers weer eens te beluisteren. Ik scrolde een beetje door de lijst heen en zag toen dat meneer Watson naar Amsterdam zou komen. Ik appte Milan: ‘PATRICK WATSON GEEFT BINNENKORT EEN CONCERT IN AMSTERDAM!’ Ja, ik was vergeten m’n caps lock uit te zetten. Toen caps lock weer uitstond, zocht ik op waar de kaartjes te koop waren. Ze waren niet duur, dus ik besloot ze gewoon te bestellen. Alleen toen kwam de domper: het concert was al uitverkocht. Ik appte Milan weer, dit keer met huilende en depressieve smileys. Vervolgens kwamen we erachter dat Patrick Watson een dag later op zou treden in Maastricht. Voor ons is Maastricht bijna tweeënhalf uur rijden, dus dat leek mij persoonlijk geen strak plan. Ik was stiekem wel een beetje teleurgesteld, want ik ben best een groot fan, dus ik wilde er wel heel graag heen. Dit zou dan de vierde keer worden dat ik ‘m live zou zien, dus ik zou wel één keertje kunnen missen, toch?

Een paar dagen later had Milan een verrassing, hij had tóch kaartjes gekocht voor het concert in Maastricht én een auto geregeld zodat we er makkelijk heen konden. Leuk! Uiteindelijk besloten we een hotelletje te boeken en er een mini-weekendje weg van te maken. Dat was voor ons beiden ook een leuk vooruitzicht. Toen we net verkering hadden deden we dat namelijk veel vaker dan tegenwoordig, dus dit was voor ons ook wel weer eens goed.

Zaterdagochtend vertrokken we richting Maastricht en hebben een fantastisch leuke dag gehad! We hebben de stad verkend en kwamen erachter dat er kermis was. Ik keek mijn ogen uit en sprak mijn verbazing uit over het aantal attracties en de grootte van de kermis. Milan begon stiekem om mij te grinniken en vroeg mij of ik nog nooit op een kermis was geweest. Alleen in Zeewolde, ja. Waar een draaimolen en een suikerspinkraam staan. In plaats van dat we misselijk van alle attracties de kermis af liepen, hebben we heel braaf alleen een verse, warme stroopwafel gehaald en in zo’n fotohokje een foto gemaakt.

Vervolgens hebben we geshopt, heerlijk op een terrasje iets gedronken en door de stad gelopen. Toen het bijna etenstijd was liepen we weer terug naar het hotel om onze shoptassen te dumpen. We besloten in het restaurant van het hotel een hapje te eten, omdat het hotel praktisch naast de concertzaal zat en we al iets aan de late kant waren. Toen we lekker zaten te genieten van ons eten geinden we nog of we misschien in hetzelfde hotel zaten als Patrick Watson. We hadden dat nog niet gezegd, of hij stond tien minuten later aan de receptie. We wilden eigenlijk een selfie maken, maar dat durfden we niet.

Na het eten liepen we naar de concertzaal en genoten we intens van het concert. Ik, tenminste. Ik weet namelijk nog steeds niet of Milan de muziek echt mooi vindt of dat’ie alleen voor mij meegaat. Omdat er net een nieuw album uit is, waren het vooral nummers van de nieuwe cd. Van het hele concert kende ik maar vijf nummers. Na drie toegiften was het daarom ook wel genoeg geweest. Wat wel heel leuk was, was dat ze bovenop de bar gingen staan en daar akoestisch een liedje deden en het publiek mee lieten zingen. Kippenvel.

Er zou na afloop van het concert een afterparty zijn, dus zijn Milan en ik nog even blijven plakken. Het hele sfeertje was een beetje hippie-achtig en de DJ draaide allerlei vage muziek. Stiekem hou ik er wel van. We waren vooral gefixeerd op de meneer van het voorprogramma die heel droevig uit z’n ogen keek en een beetje stond te staan bij het kraampje met merchandise, toen ineens Patrick Watson daar ook stond! Ik heb toen toch maar de nieuwe cd gekocht en ‘m laten signeren én Milan heeft nog een foto gemaakt. Ondanks dat we een beetje ongemakkelijk kijken, komt’ie in een lijstje.

Handtekening en foto (Mijn lieftallige zusje zei: Als je deze foto aan iemand laat zien, weet niemand wie het is en denkt iedereen dat je een nieuwe vriend hebt of zo. En daar zit best een kern van waarheid in.)

Het hotelbed lag overigens heerlijk, maar helaas was uitslapen er niet bij. Om elf uur ‘s ochtends zaten we weer in de auto richting Zeewolde. Ik moest namelijk gewoon weer werken die dag. Het echte leven begon helaas weer, maar we hebben het echt heel leuk gehad. Een mini-weekend met alleen maar hoogtepunten! (Dit mag niet letterlijk opgevat worden.)

Foto’s (klikken voor vergroting)

Kermis.

De stad

Liftangsten overwinnen

Concert Patrick Watson

Hieronder nog een paar van mijn favoriete nummers van meneer Watson. Uiteraard moet het volume op standje burenruzie en moet je achterover gaan zitten en genieten. Op dit moment staat mijn favoriete album van ‘m op, Close to Paradise. Die kan ik elke dag 100 keer luisteren zonder dat ‘t gaat vervelen. Zonder dollen.